Kafkasya coğrafyasının halkları on binlerce insanın yaşamına mal olacak şekilde defalarca birbirine kırdırıldı. Bu bölge bugün de yürüyen Üçüncü Dünya Savaşının önemli fay hatlarından birine sahip… Ancak 1914 grevleri öncesinde Şahumyan’ı şaşırtan yaşamın devinim içindeki doğası işlemeye devam ediyor. Belki o günlere kadar bölge halkları bedel ödemeye devam edecektir ama bir gün mutlaka göğsündeki kamayı çıkarıp 26’lının “başka bir dünya, başka bir Kafkasya” düşünü gerçek kılacaktır.

Trump çizgisi, aslında Amerikan emperyalizminin genel çizgisiyle uyumlu olarak, önceliği Çin’in küresel bir iktisadi güç olma konumunun geriletilmesi, onun küresel bir siyasal/askeri güç haline gelişini engelleme üzerine kuruludur. Trump bu noktada Rusya’yla Çin’in arasını açıp Rusya’yı tarafsız hale getirmek, bunun için gerekli tavizleri vermek şeklinde taktiksel denemelere girişiyor. Bu taktiklerle muradına erişemezse, tam ters bir rota tutturup şiddetin ve savaşın dozunu arttırması ve bu dönüşümü de “bakın gördünüz, ben uzlaşmak için elimden geleni yaptım, ama onlar bunu reddettiler, bize de başka çare bırakmadılar” şeklinde meşrulaştırması gayet mümkündür.

Kapitalist sistem insanlık için bir beka sorunu haline gelmiştir. Kapitalizmin dayattığı atomize olmuş toplum karşısında işçi sınıfının sihirli iksiri, dayanışma, örgütlenme ve mücadeledir! İnsanın bedenini de ruhunu da sakatlayan, doğal olan ne varsa yok eden bu sistem son hücresine kadar yıkılmalıdır. Eşit, özgür, müreffeh bir dünyaya kavuşmanın da, zihinsel ve bedensel sağlığı korumanın da tek yolu budur!

Kapitalizm, insanın en temel gereksinimlerinin, beslenmesinin de önüne dikilen, onu adeta günden güne zehirleyen bir sistemdir. Obezite ise genel toplum sağlığını tehdit eden dünya ölçeğinde bir krize dönüşmüştür. Bu krizi aşmanın yol ve yöntemi olarak burjuva ideologlar çok çeşitli tavsiyeler veriyorlar. Hatta Türkiye’de bu krize çözüm olarak Sağlık Bakanlığı “İdeal Kilonu Öğren, Sağlıklı Yaşa” gibi projelerle, yoldan geçenlerin boy ve kilolarını ölçerek vücut kitle indekslerini hesapladıkları bir proje bile başlattı. Bu proje kapsamında obezite teşhisi konulan kişilere sağlıklı beslenme ve egzersiz önerileri veriyorlar! İnsan aklıyla alay edercesine son derece göstermelik olan bu tür öneri ve yöntemlerle bu sorunun çözülemeyeceği ortada.

Bugün faşizme karşı mücadele bağlamında esas tehlike, her aşırı sağ parti ya da baskıcı rejimi faşist ilan etmekten değil, ikincil detaylara takılarak bu ülkede gözümüzün önünde duran faşizm gerçeğini (ve dünyadaki faşizm tehlikesini) yok saymaktan, inkâr etmekten kaynaklanıyor. Türkiye’de bu körlüğün çarpıcı ve acı sonuçlarını yıllardır yaşıyoruz. Son dönemde yaşanan ve dozu daha da tırmandırılan baskılara rağmen hâlâ bir seçimle her şeyin değişebileceği yalanından, parlamenter beklentilerden, demokratik bir Anayasa üzerinde uzlaşılabileceği gibi zırvalıkları savunmaktan vazgeçilmiyor.

Türkiye’de faşist rejim gemi azıya alarak saldırılarını sürdürürken ülke her anlamda yangın yerine dönmüş durumda. Bir yanda emekçi kitleleri hedef alan ekonomik saldırılar ayyuka çıkarılırken, diğer yandan CHP belediyeleri, muhalif medya organları ve gazeteciler, üniversiteli gençler ağır bir siyasi saldırı altında. Bunların yanı sıra ülkenin ormanları da siyasi iktidarın bilinçli tedbirsizliği ve yağma-talan politikası yüzünden cayır cayır yanıyor.

Kapitalist gidişatın sonuçları, bugün kendini yaşamın her alanında, en keskin biçimde ortaya koyuyor. Burjuva siyaset alanı ise kapitalizmin bu evresiyle uyumlu biçimde, oligarşik yönetim uygulamalarının büsbütün pekişmesiyle karakterize oluyor, burjuva düzenin tam bir plütokrasiye dönüştüğü olanca çıplaklığıyla görülüyor. Trump ABD’sinde yaşananlar, bu gerçeğin en çarpıcı örneğini oluşturuyor. Elif Çağlı, Şubat 2025’te kaleme aldığı bir makalesinde bu gerçeği şöyle dile getiriyor: “ABD’nin geldiği son durumun en çarpıcı biçimde gözler önüne serdiği üzere, burjuva demokrasisi ileri kapitalist ülkelerde bile çoktandır aşınmış ve burjuva yönetimler bir zenginler kulübü hegemonyasına, plütokrasi diye adlandırabileceğimiz oligarşik bir egemenlik biçimine bürünmüştür.

Sermaye sınıfı sadece işçinin değil doğanın da düşmanı. AKP’nin 13 Haziran 2025’te Meclise sunduğu yeni torba yasa teklifi bunun son örneği oldu. Teklif zeytinliklerin ve diğer yeşil alanların ölüm fermanı niteliğinde. Yeni yasa teklifiyle tarım arazileri, ormanlar, meralar, zeytinlikler gibi birçok alanda madencilik faaliyetleri yapılması mümkün hale getirilecek. Enerji ve maden şirketlerinin doğayı talan etmesinin önünde hiçbir engel bırakılmayacak. Türkiye’de doğa talanı yepyeni bir boyut kazanacak. Yasa teklifiyle Çevre Etki Değerlendirme (ÇED) mevzuatı tamamen etkisiz hale getiriliyor. Zaten mevcut durumda dahi her 10 bin projenin sadece 10 kadarı için ÇED raporu olumsuz sonucu alıyor. Yani neredeyse hepsi ÇED sürecini aşıyor. Yeni yasa teklifiyle patronlar bu formaliteden de kurtarılacak. ÇED süreçleri şirketler yerine Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü (MAPEG) tarafından yürütülecek. ÇED kararı olmadan diğer izin ve ruhsatlar için başvuru yapılabilecek. Ormanların şirketlere devri kolaylaşacak. Milli parklar, korunan alanlar, sit alanları, sulak alanlar, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları enerji ve madencilik yatırımlarına açılacak. Zeytinlikler maden ve enerji şirketleri için kamulaştırılarak köylünün elinden alınacak.

Kapitalizm ayakta kaldığı sürece egemenler emekçileri din, mezhep, etnik köken üzerinden kutuplaştırmaya ve bunun üzerinden manipüle etmeye devam edecekler. Tarihsel sistem krizi içinde debelenen emperyalist sistemin efendileri bu yöntemi dünyanın her yerinde çeşitlendirerek hayata geçiriyor. İşçi sınıfı için bu oyunlara gelmemenin, katliamların hesabını sorup gelecek olanları engellemenin tek yolu, kendi sınıf örgütlerinde birleşmek, örgütlenmek ve bu kanlı düzene karşı mücadele etmektir.

Kapalı kapılar ardında hazırlanan ve bu yılın Şubat ayında Çevre Komisyonundan yangından mal kaçırır gibi alelacele geçirilerek Meclise getirilen İklim Kanunu, ilk 4 maddesi kabul edildikten sonra muhalefetin itirazları üzerine 15 Nisanda geri çekilmişti. O zaman “yeniden gözden geçirilmek üzere” geri çekildiği söylenmişse de hiçbir değişiklik yapılmadan yeniden Meclise getirilen kanun teklifinin görüşmelerine 25 Haziranda başlandı. Çalışma süresi 31 Temmuza kadar uzatılan Meclisin görüşeceği kanun tekliflerinden biri bu olacak ve belli ki Meclis tatile girmeden iktidar ne yapıp edip istediği gibi bir İklim Kanununu yasalaştıracak.

Marx, sermaye ilişkisinin faiz getiren sermayede en yüzeysel ve en fetiş benzeri biçimine ulaştığını vurgular. “Burada karşımızda P-P', yani daha fazla para yaratan para, iki uca aracılık eden süreç olmadan kendi kendisini değerlendiren değer vardır.” Tüccar sermayesinde kapitalist hareket yalnızca dolaşım alanında kalsa da, yine de kapitalist hareketin genel biçimiyle karşılaşırız. Burada “kâr, kendisini, sadece bir şeyin ürünü olarak değil, toplumsal bir ilişkinin ürünü olarak ortaya koyar. Tüccar sermayesinin biçimi hâlâ bir süreci, karşıt evrelerin birliğini, karşıt yönlü iki işleme, yani metaların alım ve satımına ayrışan bir hareketi temsil eder.”

Çocuklar ve gençler için eğitim ve işgücüne katılım arasındaki bağ mutlaka koparılmalı, birinden biri tercih edilmeli gibi bir zorunluluk yoktur. Onların yeteneklerinin, becerilerinin bilimsel bir şekilde saptanması ve buna göre ortaöğrenimden başlayarak yönlendirilmeleri mümkündür. Bu yönlendirmenin nitelikli bir eğitimle beraber sürdürülmesi de şarttır. İşgücüne katılımları ise sermaye sınıfının kural tanımaz şekilde sömüreceği köleler olarak değil, işçi sınıfının uzun yıllar boyunca süren mücadelelerle elde ettiği evrensel hakların tam olarak uygulandığı koşullarda olmalıdır. Ki bu da işçi sınıfı için bir mücadele konusudur. İşçi sınıfının gençlerinin gerek sınıfsal haklarının gerekse eğitim haklarının korunması için mücadele etmek tüm işçi örgütlerinin görevidir.