Çöken bir inşaatın altında kalıp ölen kimsesiz ve 
                isimsiz bir inşaat işçisinin, öldükten sonra, 
                dostu servi ağacına yazdırdığı vasiyetidir.
Güzel servi ağacım
Öyle mahzun mahzun
Kıpırdamasın yaprakların
Bitti acılarım
Rahatım...
Çağırma beni yanına
Bırak
Olduğum yerde kalayım
Dünyada ilk defa
Uzanıp sere serpe
Bir yapının dibine 
Bakıyorum yıldızlara...
Güzel servi ağacım
Anlat insanlara
Acınacak hiçbir şey yok
Ölümümde ve yaşamımda
Yalnızca fırtınalarla seslen
Sevgi ve öfke dile bana...
Anlat fırtınalarla
Nasıl yaşadıysam
Öyle öldüğümü
Yoğururken harcı
Alın teri ve kanla...
Güzel servi ağacım
Yaşarken hiç sormadılar
Hatırımı
Bir ağaç
Bir kuş
Bir de isimsiz dostlardan başka.
Uzat kollarını
Sarıl sımsıkı
Yaklaşmasın yanıma
Alın terimi ve kanımı
Akıtanlar harca...
Başka bir şey istemem
Yapraklarının hışırtısı
Ve isimsiz dostlar
Yeter bana.