Hrant’ın Ardından, Bir Kez Daha: “Buradayız Ahparig!”

Agos Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink, 19 Ocak 2007’de devlet güçlerinin organize ettiği bir suikastla katledildi. 19 yıl önce, 19 Ocakta Hrant’ın şahsında Türkiye halklarının barış ve kardeşlik özlemine kurşunlar sıkıldı. Onu 17 yaşında bir tetikçiye alçakça vurduranlar elbette yargılanmadı, hesap vermedi. Tetikçiyi de 17 yıl sonra serbest bıraktılar. Dahası Türkiye’de baskı ve zorbalığın, adaletsizliğin, hukuksuzluğun normalleştirildiği, toplumun tüm muhalif kesimlerinin hedef alındığı faşist bir rejim kurdular. Ezilenlerin, sömürülenlerin yüreklerinde derin yaralar açmaya devam ettiler.

19 Ocakta, Hrant’ın Arkadaşları, onun katledildiği yerde, Agos Gazetesinin bulunduğu Sebat Apartmanının önünde bir kez daha bir araya geldi. Hrant’ın vurulduğu yer, bir kez daha kırmızı karanfillerle, narlarla, Ermenice ve Türkçe dövizlerle, “Buradayız Ahparig (Kardeşim)” pankartıyla süslendi. Sebat Apartmanına, üzerinde Hrant Dink’in fotoğrafı ile “Hafıza-Hakikat-Hayat-Hasret” yazılı bir afiş asıldı. Kardeşlik ezgileri dinlendi, sloganlar atıldı. İnkârdan, nefretten, zulümden ve sömürüden beslenenlere inat, Hrant’ı katledenlere inat, barış ve kardeşlik isteyenler Hrant Dink’i bir kez daha unutmadılar, unutturmadılar.

Hrant’ın katledilmesinin 19. yılında yoğun kar yağışına ve soğuk havaya rağmen bir araya gelen binlerce insan, “Buradayız Ahparig”, “Yaşasın Halkların Kardeşliği”, “Hepimiz Hrant’ız, Hepimiz Ermeniyiz”, “Katilleri Koruyan Cinayete Ortaktır”, “Faşizme İnat Kardeşimsin Hrant”, “Biz Bitti Demeden Bu Dava Bitmez” sloganlarını haykırdı. Hrant’ın öldürüldüğü saat olan 15:05’te saygı duruşunda bulunuldu, Hrant’ın “Su Çatlağını Buldu” konuşması dinlendi.

Hrant’ın Arkadaşları adına konuşan Bülent Aydın anma programını şöyle açtı: “Hrant Dink’in sözü yerde kalmadı. O söz yıllar içinde büyüdü. Hrant vurulduğunda doğanlar bugün burada. Onunla dün tanışanlar kardeşlik mücadelesini sürdürüyor.” Aydın adalet arayışının sürdüğünü çünkü bu cinayetin ardındaki karanlık perdenin henüz aralanmadığını vurguladı. Anma boyunca haksız yere tutuklanan bazı tutsakların mesajları okundu, mücadelede yalnız olmadıkları vurgulandı. Hak ve özgürlük mücadelesi verirken hayatını kaybedenler anıldı. Bütün haksızlıklara ve hukuksuzluklara karşı adalet talebi yinelendi. Anma şu sözlerle son buldu: “Suçsuz yere hapsedilmiş olsa da dostlarımız… İnsanlık yine kadın, çocuk demeden sürülüyor olsa da Gazze’den… Devletler yine seyirci kalsalar da… Adalet istemekten bıkmayacağız. Haklarımızın gasp edilmesine karşı sesimizi yükseltmekten, insanca, bir arada yaşamı savunmaktan asla vazgeçmeyeceğiz.”