Kitaplarım benim Canım dostlarım Nasıl ayrılabilirdim sizden Siz uğursuz bir Eylül gününde Bir cehennem ateşinde yanmasaydınız? Nasıl okşardım sizi Ellerim ve gözlerimle Siz hatırlamazsınız Eylül günlerinden önce Öyle vermişken baş başa En sevimli hallerinizle. Nasıl terk edersiniz beni? Ben öyle tatlı düşler kurarken İlerde o güzel günlerde Hiç ayrılmayacağız diye. Ne ilk yaralı kalbim ben Ne de en sonuncusu Kim bilir kaçıncısı bu Bu çileli ülkede Uğursuz bir günde. Eğer duyabilseydim sizi Siz orda yanarken öyle Ey insanlar! diye haykırırdım Ta uzaklardan... Ey insanlar! Siz böyle aç ve mutsuzsanız Ve şu kitaplarda gizliyse Sizi açlıktan Sizi mutsuzluktan Kurtaracak yol... Ey insanlar! diye haykırırdım onlara Yine de yakmak istiyorsanız bu kitapları Siz yalnız aç ve mutsuz değil Dehşetli korkaksınız!
1981-83
link: Elif Çağlı, Kitaplarım, 1981-83, https://marksist.net/node/8800