Navigation

Azar Azar

 Yaşamak değil ki bizimkisi.
            İdare ediyoruz işte
                       İdare lambası gibi
                                      Azar azar.
              İdare lambası deyince, hani
                                      Ne söner,
                                       Ne ışıtır hesabı yani…
                                                      Göz gözü görecek kadar; azar azar…
 Etle
         Sütle 
              Değilse de;
 “Şükür” doyuyoruz işte,
               Bulgurla, somunla
                          O da ancak 
                                   Doydu doyacak kadar
                                                    Yani, azar azar…
                                        
 Tanrı sanki
         Dünyanın bütün acılarını 
                 Çekelim diye yaratmış bizi.
  Kahkahalarla gülmek ne kelime,
                  Bir tebessüm dolanır ancak,
                                 Dudaklarımızın kenarında,
                                                 Ancak o da… azar azar…
           
    
 Ağrıdan, sızıdan başka bir şeye
              Yer kalmaz yüreklerimizde.
                          Yağmur altında ıslanır gibi
                                       Islanmasak da aşktan
                                                  Damlar durur işte
                  İmbikten damlar gibi yüreklerimize
                                                   O da yine azar azar.
 Ve ancak,
           Ve elbette ki
   Kara bir yazı değildir alnımızdaki.
             Tanrı kelamı hiç değil çektiklerimiz.
                          Öyle bir öfke,
                                     Öyle bir acı ve hınç ki yüreğimizdeki;
                                                                                Ahdettik 
                                                                                Baş koyduk
                           Yıkacağız düzeninizi ve söküp atacağız yeryüzünden
                                                      Zerresinden eser kalmayıncaya kadar