Yedi Kızgın Nehir Gibi Yedi Koldan Akacağız

Ayın ve yıldızların 
Ve güneşin
Ve gök kubbenin altında ne varsa
Ne varsa
Ufkunda gözlerimizin
Ya da ötesinde ufkumuzun
     Sizin
Elimizin değdiği ya da değmediği
Gözümüzün gördüğü ya da görmediği
Aklımızın erdiği ya da ermediği ne varsa
     Sizin
Buğday başaklarının
Sarı saçlı genç kızlar gibi salındığı
Ve asfalt yolların
Ve mendereslerin 
Büklüm büklüm üzerinde dolandığı
Tırnaklarımızla sürüp
Kanlarımızla suladığımız 
Ekip biçip aç kaldığımız
Bu verimli, bu çorak, bu cılız
Bu uçsuz bucaksız topraklar
     Sizin
Kara gözlü sevgilinin gözlerine hasret kalır gibi
Günışığına hasret kaldığımız
Ve çılgın denizlerin derinliklerine kulaç atar gibi 
Derinlerine daldığımız
Ve karasını alnımıza sürdüğümüz
Ve tozunu ekmeğimize dürdüğümüz
Damar damar söküp 
Her kıvılcımında dirilip öldüğümüz
Ve toprak altında kalıp
Yüzlerce metre yerin dibine gömüldüğümüz
Alnımızın yazısı
Kaderimizin karası
Madenler
     Sizin
Neyi var neyi yok
Bütün nurunu desen desen kumaşa döken gözlerimiz
Ve on beşinden yetmişine
Yaşanmış yaşanmamış bütün iyi kötü günlerimiz
     Sizin
Be heyyy doymak bilmez iştahına kurban gittiğimiz yeryüzü efendileri
Be heeyy aşkımızı, umudumuzu ateşe veren cehennem zebanileri
Usul usul nem biriktiren bulutlar gibi birikiyor öfkemiz
Ve çatladığı zaman sabır taşımız
“Yeteeerrrr” diye haykırıp çatladığı zaman orta yerinden
Kızıl lavlar gibi kaynayıp taa en derinden
Yedi kızgın nehir gibi yedi koldan akacağız
Ne saraylarınızın ihtişamı kurtaracak sizleri
Ne gökleri delen kuleleriniz
Bu sömürü ve zulüm düzeninizi
Saraylarınızla birlikte başınıza yıkacağız