Daha Dur

Toprak tohumu yeni kucakladı
Daha yeni ağlar denize düştü
Daha dur
Göçmen kuşlar yoldadır elbet
Sabır her şeyin ilacıdır elbet
Bir dostu kucaklamak
Bir dostu kucaklamak gibidir kavgayı tanımak 
Yıllarca özlemle beklenen bir dostu
Gelecek
Sıra bize de gelecek 
İşte o zaman sorulacak tüm bunların hesabı
Daha dur
Sabırsızlık yenilgidir
Bastığın toprağı, kavradığın taşı tanı
Bir usta, bir el, bir demir
Bir taşa şekil veriyor sabırla inatla inançla
Daha dur
Çocuklarımız karşılayacak güneşin doğuşunu
Kapılar açılacak ardına kadar 
Saksısız olacak dünyamız
Çitsiz ve duvarsız
Daha dur
Öpmedim gülyüzlü dostları yüreklerinden
Yarınlar elbet huzura koşacak,
Yeter ki el ver şu ele, ses ver şu haykırışa
Çiçekler dalında kokacak
Çam kozalakları dalında
Daha dur 
Şefkatle saracağız insanlığı
Düşlerimizi sunacağız insanlığa
Bitmesini hiç istemediğimiz düşlerimizi
Dur daha
Senin sen olduğun için 
Sana insan olduğunu hatırlatacak günler var
Dünyanın diğer ucunda da buram buram özlem tüten
İnsanlar olduğunu hatırlatacak günler
Daha dur
Bir adım ötede barış
Bir adım ya da yarın kadar yakın sana
Bir el kadar yakın
Bir türkü tadında sıcak sımsıcak
Ve
Uçsuz bucaksız bir çölde
Bir yudum su kadar gerekli.
Ahh yüreğim
Yorgun bedenim, inançlı ellerim
Az kaldı
Güneşli sabahlara
Az kaldı cellatların yüzüne haykırmaya,
Daha dur, daha dur
Sen hiç serin sularda yıkanmadın ki
Geride bırakmadın ki üzerindeki bir sürü bulaşıklığı
Arın, kavgan için arın
Yağmacılara inat, güzel bir dünya kurmak için arın
Hani
Hani küçük bir çocuğun uyanışını izlersin ya
İşte öyle bakacaksın dostuna
Belki
Belki yeniden doğdum diyeceksin
İşte o zaman
Neden bu kadar beklemişim diyeceksin
Daha dur 
Tuttun mu verdiğin sözleri?
Gittin mi hedef koyduğun uzaklara?
Daha dur
Hatalarından ders çıkardın mı?
Sonra 
Sonra başını öne eğip geri döndün mü dostuna?
Gizledin mi gözyaşlarını?
Daha dur
Aç kalıp bir ekmeği böldün mü ikiye?
Hiç elinin tersiyle sildin mi alnının terini?
Hiç fırtınaya yakalandın mı kara sularda?
Hiç toprağın yağmursuz kaldı mı?
Daha dur
Güzel günler var yaşanacak
Yeter ki iste 
Yeter ki göğüs ger 
Omuz ver kavgaya
Daha dur


                              Kıraç’tan bir işçi