Dur Demeliyiz Artık

Zaman durgun ama
Durulmuyor savaşlar, işkenceler…
Her dakika ölüyor insanlar
Irak’ta, Filistin’de, Lübnan’da…
Her saniye bir silah patlıyor oralarda
Ve insanlar sokak taşları gibi
Yatıyor yerde günlerce
Soğuk, morarmış cesetleriyle

Ortadoğu, halkların beşiği
Sallıyor emperyalistler o beşiği 
Düşürmek için bizi birbirimize
Doluyor gözyaşların
Akıyor kanın 
Ve her gün bombalanıyor yüreğin 
Ta orta yerinden

Binalar yerine cesetler yükselir
Düşler uçup gitmiştir artık oradan.
Sadece, “bugün hayatta kalır mıyım?”
“Bugün de bomba yağacak mı?”
“Ve bugün de ölecek mi eşim, dostum, çocuğum?”
Düşünceleri, soruları dolaşır akıllarda

Diyor birisi ; “Biz istemedik savaşları
Biz istemedik yıkılsın düşlerimiz,
Umutlarımız”
Ama onlar 
Girdiler kapılarımızdan, 
Girdiler gece gündüz
Yıktılar, yok ettiler her şeyimizi

Dur demeliyiz artık 
Gün gün,
Dakika dakika 
Bizi yok eden 
Bu savaşlara
Katliamlara!


                           1 Mayıs Mahallesinden bir eğitim işçisi