Arabaya bakarsın
Ne konforlu ne güzel dersin
Bir de kliması varsa
Keyfine diyecek yok.
Düşünür müsün kim yaptı diye?
Gecesini gündüzüne katan binemez
O arabaya
Oysaki her vidasında
Yapanın isyanı vardır.
Her çakışta çiviyi sesler yükselir.
Bu sesler bazen sevinç
Bazen kederle bütünleşir
Can veriyoruz arabaya.
Takılan her malzeme
Gıcır gıcır yağlanır
Kusursuz olsun diye.
Demir fırında pişer
Kor oluncaya kadar.
İşte bu kor hem elleri
Hem de yürekleri yakar.
Can veriyoruz arabaya
Bir arabanın canı olur mu demeyin
Çünkü bu canlar
Arabaya can veriyorlar.
N.R.
10 Mart 2008
link: N.R., Can Veriyoruz, 10 Mart 2008, https://marksist.net/node/1724
... önceki yazı
Bataklığı Kurutmak
Bataklığı Kurutmak
sonraki yazı ...
Parasız Sağlık mı?
Parasız Sağlık mı?





