Eyy umut!
Bilsem ki eğer,
Bakınca kaybolacağım gözlerinin içinde
Allah’ın bir ismi “Hak” için ki
Bakardım yine de…
Çünkü senin gözlerin kaybolmaya değer,
Kaybolur gibi sevgilinin gözlerinin içinde.
Çünkü senin gözlerin;
Kar yağarken üstüme,
Buza keserken bütün bedenim,
Sıcak demli bir çayın
Her yudumda ısıtması gibi ısıtır içimi.
Bilmem kaç bin adım ötede
Evini başına yıksalar birinin
Alır götürür beni oraya
Hesabını sorayım
Derdine derman olayım diye senin gözlerin.
Eyy umut;
Bombalar yağar kentlerin üstüne
Yıkılır damları;
Viran olur.
Çocuklar ölür altında kalıp evlerin.
Çocuklar ölür
Yaşına bile değmeden,
Yaşadığını bile bilmeden.
Çocuklar ölür
Üçünde beşinde
Onunda on beşinde çocuklar...
Öldüren bilir neden öldürdüğünü de
Ölen bilmez fakat.
Vatan için sanır,
Namus için...
Yeniden doğurur analar,
Bombalı
Şarapnelli ölümlere inat.
Ben
Yeniden doğarım senin gözlerinin içinde eyy umut!
Yeniden
Ve her defasında yürümek için zulmün üstüne.
Aslolan hayattır çünkü
Hayat...
Sökülür ağaçlar kökünden.
Ciğerleri yerinden sökülür gibi sökülür.
Talan edilir su,
Talan edilir toprak.
Kirletilir, ne kalmışsa kıyıda köşede pir-ü pak
Ben,
Yeniden yeşerir senin gözlerinde
Yeniden boy veririm
Eyy Umut.
Uçurtma uçurur çocuklar
Kuyrukları tellere takılmadan
Vurulup kopartılmadan ipleri
Uzun fuleli taylar gibi
Ele avuca sığmaz çocukların sevinçleri
Çünkü her şey
Gönlümüze göredir senin gözlerinin içinde
Eyy umut!
Uzak diyarlara yelken açmış tayfaların türküleri,
Martıların çığlığına karışır.
Boğulur gider,
Derinlerinde denizlerin.
Fakat senin gözlerin,
Ulaştırır kulaklarına türkülerimi
Uzaktaki
Kurtuluşa sevdalı yüreklerin…
Senin gözlerinde çiçeklenir bahar.
Senin gözlerindir
Bad-ı Saba’sı seherlerin
Senin gözlerinde doğar
Sabahları güneş,
Geceleri yıldızlar ve Ay
Senin bakışlarınla aydınlanır dünyam
Sevgilinin bakışlarıyla aydınlanır gibi eyy umut.
Karanlıklar içinde dünya.
Biliyorum…
Karanlıklar içinde yüzlerce yıldır.
Yanıp kavruluyor her yanı,
Yanıp kavruluyorum.
Boğazımda düğüm düğüm öfkem
Boğazımda düğüm düğüm sıralı
Böyle bir zulüm görmedi insan, insan olalı.
Ve böyle yanıp kavrulmadı.
Dayanıyorsam eğer kahrına dünyanın
Tutup kollarından
Sırtlanıyorsam kavgayı
Her gün yeniden kuşanıp öfkemi
Düşüyorsam yollara
Sebebi senin gözlerindir.
Senin gözlerinle uyur geceleri
Sabahları senin gözlerinle uyanırım
Senin gözlerinde kurarım
Sevdanın balıyla yoğrulmuş
Yepyeni dünyaları
Eyyy umut.
5 Temmuz 2021
link: Ziya Egeli, Umudun Gözleri, 5 Temmuz 2021, https://marksist.net/node/7396
... önceki yazı
Madımak Hâlâ Yanıyor; Unutmadık, Unutmayız!
Madımak Hâlâ Yanıyor; Unutmadık, Unutmayız!
sonraki yazı ...
Kapitalizmin Kalelerinde Faşist Muhtıralar
Kapitalizmin Kalelerinde Faşist Muhtıralar





