Yoksulluğun Bitmeyen Çilesi

image002.gif

Ramazan ayı, Müslüman halklar arasında ihsan ve yardım ayı olarak bilinmekte. Burjuvalar da puan toplamak için bunu fırsat biliyor. Bir ada ülkesi olan ve yoksulların çoğunluğu oluşturduğu Endonezya’da da, geçtiğimiz günlerde burjuvalar Ramazan dolayısıyla fitre vermeye niyetlenmişler. Ancak fitre ve zekâtların dağıtımı esnasında ortaya çıkan görüntüler inanılmazdı. 

İnsanlar verilenleri kapmaya çalışırken oluşan kargaşada 23 kişi ölmüş. Gazetede, nefessiz kalarak ezilen cansız bedenlerin oluşturduğu yığının görüntüsü yer alıyor. Yirmi üç ölü, yirmi üç cansız beden! Yardımda bulunan burjuvalar gönül rahatlığıyla evlerine giderlerken, ölenlerin aileleri perişan bir vaziyette ağlıyorlar.

Ölülerin çevresini saran kalabalık şaşkın durumda ve öylece cansız bedenlere bakmaktalar. Bu acı tablo karşısında insan olanın yüreğinin burkulmaması mümkün değil. Bu yüzden aşağıdaki şiiri Endonezyalı kardeşlerime ithaf etmek istiyorum. Ve biliyorum ki, ağlayıp sızlamakla hiçbir şey değişmeyecek. Ta ki işçi sınıfı gerçek sorumlunun bu sömürü düzeni olduğunu kavrayıp mücadeleye atılana kadar...

image003.png

Esmer Tenli Kardeşlerime

İşte oracıkta esmer tenli bir kadın KARDEŞİM!  
Almış nefessiz kalan bedeni yerden  
Sımsıkı kucaklayıp bağrına basmış.   
Gözyaşları sel olmuş akıyor acısının üstüne.   
İncitmekten korkar gibi ölüsünü sarıyor yüreğine.  
Çaresizce yoksulluğuna ağlıyor, kaderine ağlıyor,  
Gidenine ağlıyor esmer tenli kadın KARDEŞİM.  
Kilometrelerce uzaklarda da olsam;  
Ben de çekiyorum aynı çileyi yaşadığım topraklarda  
Acılarla, yoksulluklarla, izdihamlarla yaşıyorum   
Bir farkım yok sizden esmer tenli kardeşlerim.  
Acınızı yüreğimde yaşıyorum.  
Hissediyorum yüreğimde kanayan yaralarınızı.