Bir uyansam
Ne kış olsa ortalık 
Ne güz...
Ne de yaz...
Mevsim hep bahar olsa.

Gök hep mavi olsa, boncuk mavi
Kelebeklerin kanatlarında umutlu bir telaş
Dereler büküle kıvrıla yavaş yavaş aksa
Pembeye çalsa bulutlar 
Şeker pembeye...
Çocukların ellerinde uçurtmalar 
Çocukların aklı uçurtmaların kuyruğuna takılı kalsa
Çocuk aklı işte
Çocuk aklı 
Herkesin aklı keşke çocukların aklı gibi olsa
Ama nerdeee!

Külahlar dondurmayla
Avuçlar şekerle dolup taşsa 
Kirpiklerinin ucunda oyy ne güzel bir dünya
Dudaklarının ucunda hep gülücük olsa.
Ne “yok” olsa hiçbir şey 
Ne “çok”, ne de “az” 
Her şey tam kararında
Ve her mevsim dallarda kiraz olsa

Uyy canımın içi
Sen çıkagelsen bir sabah
Çiçeklenmiş bir erik ağacı gibi
Tam on gün sonra
Özlemek için bir gün bile yeter de artar insana oysa.
Elinde bir dal yasemin
Üzerinde 
Güllü dallı bembeyaz bir elbise olsa
Gül kokar yanakların her zaman
Yayla çiçeği kokar
Sen benim yanaklarımdan öpsen
Ben senin
Sen bana sarılsan
Ben sana
Bir o yana koşsak
Bir bu yana 
Hani derler ya deli danalar gibi
Allah göstermesin ama
Yavrusu elinden hemen şuracığa kayıvermiş analar gibi

Bir ayrılsak bir kavuşsak 
Bir ayrılsak bir kavuşsak
Ayrılsak da
Kavuşsak da hep bir olsa yüreğimiz 
Birazcık acı olsa hayat
Birazcık tatlı 
İçimizi yakmasa da mesela
Yalnızca dilimizin ucunda biraz 

Bir uyansam 
Gelin olmuş zerdali ağacı senin gibi
Üzerinde
Pembe beyaz bir gelinlik
Dallarında kuşlar şakıyıp dursa
Dallarında güneş
Dallarında hep bereket
Dallarında bembeyaz bulutlar 
Dallarında tane tane umutlar olsa.
Dallarında tane tane umutlar...