Tohum,
  Düşünce toprağa anadan üryan
  Toprak
  Tutup tohumu kolundan
  Kar altında kalmasın
  Eli ayağı donmasın diye bastı bağrına
  
  Sıcaktı bağrı toprağın,
  Sıcak ve nemli.
  Anladı ve bildi ki tohum;
  Çatlatıp çıkmak 
  Çiçeklenip meyveye durmak mümkün değildi
  Toprağın bağrı olmadan.
  
  Önce tek tek,
  Sonra birer ikişer,
  Yavaş yavaş biriktiler
  Toprağın bağrında tohumlar.
  Sıcaktı toprağın bağrı
  Sıcak ve nemli
  
  Kış gelip çatınca
  Uğul uğul uğuldayarak ayaz,
  İnip dağların doruklarından,
  Kaskatı kesilmiş parmaklarını geçirip boğazına,
  Alacak bir can aradı
  Kıyı köşe dip bucak.
  
  Ve sonra kar...
  Ve sonra sel olup aktı yağmurlar.
  Ne dal budak kaldı kırılmadık,
  Ne dökülmedik tek bir yaprak...
  Ne kaldıysa yani toprağın bağrından uzak
  Ya can verdi 
  Ayazın kaskatı kesilmiş ellerinde,
  Ya söküp götürdü yerinden yurdundan fırtınalar
  Ya da, 
  Boğulup gittiler umutsuzluk denizinde 
  
  Fakat yine de; 
  Fakat hiç durmadan...
  Yılmadan, yorulmadan...
  Birer birer,
  Beşer onar birikiyorlar.
  Çatlatıp çekirdeği çıkarak
  Bu amansız fırtınalara son verecek olan tohumlar.