Eyy umut!
    Bilsem ki eğer,
    Bakınca kaybolacağım gözlerinin içinde 
    Allah’ın bir ismi “Hak” için ki 
    Bakardım yine de…
    Çünkü senin gözlerin kaybolmaya değer, 
    Kaybolur gibi sevgilinin gözlerinin içinde.
    
    Çünkü senin gözlerin;
    Kar yağarken üstüme,
    Buza keserken bütün bedenim,
    Sıcak demli bir çayın 
    Her yudumda ısıtması gibi ısıtır içimi.
    Bilmem kaç bin adım ötede 
    Evini başına yıksalar birinin 
    Alır götürür beni oraya
    Hesabını sorayım
    Derdine derman olayım diye senin gözlerin.
    
    Eyy umut;
    Bombalar yağar kentlerin üstüne
    Yıkılır damları;
    Viran olur.
    Çocuklar ölür altında kalıp evlerin.
    Çocuklar ölür 
    Yaşına bile değmeden,
    Yaşadığını bile bilmeden.
    Çocuklar ölür
    Üçünde beşinde
    Onunda on beşinde çocuklar...
    Öldüren bilir neden öldürdüğünü de
    Ölen bilmez fakat.
    Vatan için sanır,
    Namus için...
    Yeniden doğurur analar,
    Bombalı
    Şarapnelli ölümlere inat.
    Ben
    Yeniden doğarım senin gözlerinin içinde eyy umut! 
    Yeniden 
    Ve her defasında yürümek için zulmün üstüne.
    Aslolan hayattır çünkü
    Hayat...
    
    Sökülür ağaçlar kökünden.
    Ciğerleri yerinden sökülür gibi sökülür.
    Talan edilir su,
    Talan edilir toprak. 
    Kirletilir, ne kalmışsa kıyıda köşede pir-ü pak
    Ben,
    Yeniden yeşerir senin gözlerinde 
    Yeniden boy veririm 
    Eyy Umut.
    
    Uçurtma uçurur çocuklar
    Kuyrukları tellere takılmadan
    Vurulup kopartılmadan ipleri
    Uzun fuleli taylar gibi
    Ele avuca sığmaz çocukların sevinçleri
    Çünkü her şey
    Gönlümüze göredir senin gözlerinin içinde 
    Eyy umut!
    
    Uzak diyarlara yelken açmış tayfaların türküleri,
    Martıların çığlığına karışır.
    Boğulur gider, 
    Derinlerinde denizlerin.
    Fakat senin gözlerin,
    Ulaştırır kulaklarına türkülerimi
    Uzaktaki 
    Kurtuluşa sevdalı yüreklerin…
    
    Senin gözlerinde çiçeklenir bahar.
    Senin gözlerindir
    Bad-ı Saba’sı seherlerin
    Senin gözlerinde doğar
    Sabahları güneş,
    Geceleri yıldızlar ve Ay
    Senin bakışlarınla aydınlanır dünyam 
    Sevgilinin bakışlarıyla aydınlanır gibi eyy umut.
    
    Karanlıklar içinde dünya. 
    Biliyorum…
    Karanlıklar içinde yüzlerce yıldır.
    Yanıp kavruluyor her yanı,
    Yanıp kavruluyorum.
    Boğazımda düğüm düğüm öfkem
    Boğazımda düğüm düğüm sıralı
    Böyle bir zulüm görmedi insan, insan olalı.
    Ve böyle yanıp kavrulmadı.
    Dayanıyorsam eğer kahrına dünyanın
    Tutup kollarından
    Sırtlanıyorsam kavgayı
    Her gün yeniden kuşanıp öfkemi
    Düşüyorsam yollara
    Sebebi senin gözlerindir.
    Senin gözlerinle uyur geceleri
    Sabahları senin gözlerinle uyanırım
    Senin gözlerinde kurarım
    Sevdanın balıyla yoğrulmuş
    Yepyeni dünyaları 
    Eyyy umut.