Dünyadan memleketinden insandan
    umudun kesik değil diye
    ipe çekilmeyip de
    atılırsan içeriye
    yatarsan on yıl on beş yıl
    daha da yatacağından başka
sallansaydım ipin ucunda
          bir bayrak gibi keşke
                       demeyeceksin
yaşamakta ayak direyeceksin.

Belki bahtiyarlık değildir artık
boynunun borcudur fakat
                  düşmana inat
                  bir gün fazla yaşamak.

İçerde bir tarafınla yapayalnız kalabilirsin
                 kuyunun dibindeki taş gibi
fakat öbür tarafın
          öylesine karışmalı ki dünyanın kalabalığına
          sen ürpermelisin içerde
          dışarda kırk günlük yerde yaprak kıpırdasa.

İçerde mektup beklemek
yanık türküler söylemek bir de
bir de gözünü tavena dikip sabahlamak
         tatlıdır ama tehlikelidir.

Tıraştan tıraşa yüzüne bak
unut yaşını
koru kendini bitten
         bir de bahar akşamlarından.
bir de ekmeği
         son lokmasına dek yemeyi
bir de ağız dolusu gülmeyi unutma hiçbir zaman.

Bir de kimbilir
sevdiğin kadın sevmez olur
ufak bir iş deme
yemyeşil bir dal kırılmış gibi gelir
                          içerdeki adama.

İçerde gülü bahçeyi düşünmek fena
dağları, deryaları düşünmek iyi
durup dinlenmeden okumayı yazmayı
bir de dokumacılığı tavsiye ederim sana
bir de ayna dökmeyi.

Yani içerde onyıl on beş yıl
                  daha da fazlası hattâ
geçirilmez değil
              geçirilir
              kararmasın yeter ki
              sol memenin altındaki cevahir.

Mayıs 1949