Yola çıkmışsın
Bakmışsın ki yol uzun,
	meşakkatli.
Yol uzun muzun amma,
	sonu nereye varır bu yolların hiç düşündün mü?
Hiç düşündün mü gül bahçelerini?
	
Adım bile atmadan
	ve düşünmeden ulaşacağın yeri
Dağlara, kayalıklara,
	dikenli yollara aldanıp
		daha da ayakların gerisin geri gidiyorsa
Bir dön, bir bak şu yaşadığın dünyaya
Hani şöyle doyasıya yaşadın mı?
Tuttun mu ellerini sevdiğinin?
Seyredebildin mi çocuklarının büyüdüğünü 
	                    zaman akıp giderken?
Debelenip durduğun dünyada neyin var kaybedecek 
	                     zincirlerinden başka?

Bir ihtimal var,
Bir ihtimal güzel günler için...
Tutup ellerini sevdiğinin
	kavganın içinde 
                  sevgiyi büyütmek var.
	               dostlarla ekmeği bölüşmek var.
Ve çocuklarla oynarken 
	öyle zaman derdi olmadan,
                        yüzlerindeki gülümseyişi görmek var.

Bir ihtimal var da
Bilirsin demir bile 
	durdukça paslanır, çürür.
Oysa işlendikçe 
	şekil alır, işe yarar.
Durup çürüterek kendini, 
	yok oluşa sürüklemek mi geleceği?
Yoksa umudu büyütüp sol yanında,
	yeter deyip şekillendirmek mi güzel günleri?
Bunu sen seçeceksin.

Zordur bu yollar
             meşakkatlidir.
Ancak unutma
Tarih, sınıf mücadeleleri tarihidir.
Nice derslerle doludur bu yollar.
	Kılavuzumuz yol gösterir
		aydınlatır yolumuzu.
Yollar uzundur,
Yollar dikenlidir
	İncitir ayaklarını dikenler.
Ama bu yolların sonu gül bahçelerine varır
Durma haydi, 
	gül bahçelerine yürümenin tam zamanıdır.