Kırlangıç fırtınası gökyüzü
Çığlıklarını duymuyor musun?
İlkyaz geldi. 
Ah, her yer beton
Her şey soğuk...
Toprak altında kaldı madenci bedenleri
Çığlıklarını duymuyor musun?
Ah, her yer karanlık, her şey soğuk.
Her yer iş kazası...

Haykırdı gür sesiyle
Haykırdı, geride dul kalanlar:
“Neyle gurur duyuyorsunuz? Söyleyin, neyle?
Yeter bu ölümlerimiz. Yeteeer!
Utanın artık”
 
Küçük bahçelere sıkıştırıldık
Her yer beton.
Her şey soğuk.
Serçeler akın ediyor dallara
Ama dal bulamıyor konacak.
Yazık, bir serçenin arayışı bile kalmamış insanda.
Ah, her şey beton.
Her yer sağır kulaklar.
Kırlangıç fırtınası gökyüzü
Çığlıklarını duymuyor musun?

İlkyaz geldi
Ama madene inen babam hâlâ gelmedi
Gelemedi...
Uzat elini küçüğüm
Yakala uzanan elimizi.
Yalnız değilsin asla.
Biz varız.
Babanın uyanan sınıf kardeşleri.
Sağır değil kulaklarımız.
Biz vardık, varız, var olacağız!