Navigation

Beyaz Petrograd’ın Üzerine Kızıl Yıldız Düşüyor

Dingin dingin kar yağıyor 
Petrograd sokakları kar
Yer beyaz, gök beyaz
Her yan, her taraf kar
Beyaz Petrograd’ın üzerine kızıl yıldız düşüyor 
Bu gece soğuk işlemiyor insanın içine
Rüzgâr soğuğu da alıp gitmiş Petrograd’dan
Petrograd’da burjuvalar 
Petrograd’da soylular
	kontlar, kontesler 
		hanımlar ve beyler gece ziyafetinden dönüyorlar 
Konteslerin ağır siyah kürkleri karları süpürüyor
Kızıl Müfrezeden işçi İvan:
Bekleyin diyor
	az daha bekleyin!
Yürüyün yumuşak karlarda 
		ve azarlayın uşaklarınızı…
Kontum, kontesim, hey görgüsüz burjuvam
			tadını çıkartın gecenin 
Varoluşunuzun son saati geliyor!
Bu gece dürülecek düzeninizin defteri
Şafak sökerken 
tarihin yeleleri proletaryanın eline geçecek! 

Petrograd’a kar yağıyor 
Kızıl müfrezelerin ayak sesleri 
Çarlık saraylarının duvarlarında yankılanıyor
Binlerce işçi ve asker
Ellerinde tüfekleriyle şehre sokuluyorlar 
Ağır çizmelerini usulca basıp karlara mevzi alıyorlar 
Hükümet binaları sarıldı...

Petrograd’a kar yağıyor
Saat sabaha karşı dört suları
İşçi Zorin sevinçle haykırıyor: 
“Harekete geçtik
Hükümet binaları düştü
Bakanları tutukladık”
Havadis var Bolşevik karargâhı Smolni’ye 
Junkerler Neva üzerindeki köprüleri açmışlar
Karşı-devrim silah kuşanmış!
Karargâh Smolni beyaz örtüye bürünmüş
Geceye inat pırıl pırıl parlıyor 
Smolni bir arı kovanı
Geleceği doğuran ebeler işbaşında
Devrim buradan yönetiliyor
Devrimin karargâhına havadisler düşüyor
Kronştadlı bahriyeliler Junkerleri püskürtmüş… 

Tan vakti 
Gece çoktan geride kaldı
Petrograd’da kar durdu
Karın yerini ıslak ve puslu bir hava aldı
Süngülü askerler haykırıyorlar:
Artık hükümet kalmadı, Kerenski kaçtı! 
Burjuvalar, soylular, generaller ve bilcümle egemen sınıf şaşkın!
Menşevikler, Sosyal Devrimciler, Kadetler şaşkın!  
Öfkeden kuduruyorlar 
Birkaç saat ömür biçiyorlar devrime
Küçümsüyorlar işçi devrimini
Ama devrim işçilerin ellerinde yükseliyor, genişliyor
Gevezeliklere aldırmıyor Bolşevikler
Lenin ve Troçki kaya gibi sert ve kararlı 
Uzlaşma yok, zafer proletaryanın! 
İşçi ve Asker Sovyetleri Kongresi ilan ediyor:
“Son dâva kesin olarak gerçekleşmiştir”

Cepheden haberler geliyor
Askerler Sovyet iktidarını tanıyor
Devrim yayılıyor ve pekişiyor 

Sovyet Kongresi…
26 Ekim, saat 20.40
Kısa boylu
sağlam yapılı bir adam
Çıplak ve çıkıntılı bir kafası var
Gözleri küçük
burnu kalkık
Ağzı ince bir adam
Yıpranmış elbiseleriyle kongre salonuna süzülüyor 
Alkış tufanı eşliğinde kürsüye yürüyor Lenin
Mermer sütunlara çarpan sözleri çın çın ötüyor
Metal gibi soğuk ve katı bu sözler
“Şimdi işimiz sosyalist düzeni kurmak…”
Salondakiler donmuş adeta 
Mermer sütunların bir parçası şimdi onlar
Tarih nehrinin yatağı
		bu basit sözlerle kesin olarak değişiyor
Lenin’in ağzından çıkan her söz bir kurşun
İlk iş barışı gerçekleştirmek:
İlhak yok!
Tazminat yok!
Barış, Ekmek, Toprak!
Halklara özgürlük! 
Salon alkıştan çınlıyor
Kahırlı yüzler gözyaşlarıyla ıslanıyor
Alkış sesleri duvarları aşıp sokağa taşıyor 

İşçi müfrezeleri
Kadınlar ve erkekler
Silah elde şarkı söylüyorlar: 
Baskıcı ve despot Rusya!
Halklar hapishanesi Rusya! 
Hey örümcek kafalı Çarların Rusya’sı!
Hey burjuva Rusya!
Yıkıldın işte bak!
Yerle yeksan oldun 
Atıldın tarihin çöplüğüne 
Ne Kazakların kaldı ne de kanlı çizmelerin
Ne kamçın kaldı ne de hapishanelerin 
Ne sömürü kaldı ne de kölelik 
İşçi kanıyla sulanmış meydanlarda şimdi
Kızıl bayraklar göndere çekiliyor 
Güneş yeniden doğuyor
Ve Lenin’in ordusu geleceğe yürüyor!